Wie het kleine niet enzovoorts

Ik heb al dagen zin in een pennywafel, want die had ik lang niet gehad. Net at ik een pennywafel en nu weet ik weer waarom ik nooit pennywafels eet.

Maar goed, er zijn mensen met grotere problemen.

Ikzelf heb trouwens ook wel grotere problemen.

Toch moet je ook aandacht besteden aan de kleine dingen in het leven, vooral ook omdat er dan toch weer ruimte voor andere dingen.

Voor betere koekjes bijvoorbeeld.

(Alleen, wat doe je met de resten?)

Hier uw boete, goedemiddag

Nooit dol geweest op instanties als de arbeidsinspectie, maar ik wist eigenlijk nooit waarom. Gister in de krant stonden er twee berichten over. De arbeidsinspectie pakt het geluidsniveau van discotheken aan. En de inspectie is bij ma Flodder in Someren langsgeweest, omdat ze buitenlandse werknemers nagenoeg gevangen hield, hen uitbuitte, zwaar onderbetaalde, maar hen wel verplicht artikelen als shampoo van 13 euro uit haar eigen winkeltje liet kopen. De inspectie had haar al vaker boetes opgelegd.

De inspectie schrijft boetes uit en houdt zich hierbij aan de regels die voor ons allen gelden. (Zo mag een discotheek niet veel meer herrie maken als een aspergeboer.) Vervolgens gaan ze naar huis en komen later eventueel terug om een nieuwe boete uit te schrijven.

En ma Flodder trekt de deur achter zich dicht en betaalt niet.

Ik heb begrepen dat er in Someren inmiddels alweer Polen asperges staan te steken.

Hierbij een foto van twee onbetrouwbare politici uit de Volkskrant (wat een goeie foto).

Appelmoes en andere bezoekers

De statistieken geven enig inzicht in de psyche van de surfer, er zijn heel wat mensen die internet afstruinen om tussen benen te gluren. En mede-twitteraar Beakerflo schreef eerder deze week dat hij op zijn duikersblog bezoekers kreeg die op 'onderwater pijpen' hadden gezocht. Op die manier krijg je een uniek inkijkje in onbekende denkramen.

Veel snap ik er nog niet van, want ik krijg bezoekers via zoektermen als 'tussen de benen gluren', of 'hoe kun je zien op wie iemand is', of om erachter te komen wat medio betekent. Maar de tussen-de-benen-gluren-bezoekers blijven langer hangen dan de hoe-kun-je-zien-op-wie-iemand-is-surfers, terwijl ik over het tweede onderwerp aanmerkelijk interessantere dingen zeg. Ook de wat-betekent-medio-bezoekers waren zo weer weg, terwijl ik precies uitleg wat medio betekent en waarop je moet rekenen qua kosten.

In het verleden kreeg ik bezoekers die zochten op de zoektermen 'seks' in combintatie met 'kredietcrisis'. Ik dacht dat ik een originele combinatie had verzonnen, maar inmiddels kan ik mijzelf via deze zoektermen niet eens meer vinden, zo populair is het onderwerp.

Dit smaakt naar meer: meer kennis én meer bezoekers. (Laat ik eerlijk zijn.) Via zoektermen komt het meeste en meest onverwachte op je af, dus daarom moet het even: Gordon met een kort rokje, wie heeft er geen ruzie met Joling?, politiek, Jan Jaap Balkenende, blonde politicus, hoe rek ik mijn wao-uitkering, stoere mannen, bloed, biefstuk, appelmoes, lief dochtertje, leuke huisdieren, ik voel me zo lusteloos, hoe word ik gelukkiger, succes is een keuze en Tjakkalientje.

Nu nog een foto van een bloot lichaamsdeel en ik heb mijn best weer gedaan.

Het weer

David Lynch heeft een dagelijkse weerrubriek op zijn site, las ik in de krant. Hij vertelt welk weer het in LA is op de dag zelf. Op het moment dat ik kijk, staat er nog altijd het weer op van woensdag 25 maart 2009. Dat is lang geleden. Voor het weer dan. Maar hij is wel kort en krachtig: zonnig, een zachte bries, een prachtige blauwe lucht, 60 graden Fahrenheit, 16 graden Celsius.

Dat is nog een hele kunst, want hier ligt het ingewikkelder. De lucht niet blauw, maar ook niet onblauw. Een beetje grijzig eigenlijk. Daardoor is het niet helemaal zonnig, maar ook zeker niet onzonnig, integendeel. Hooguit een beetje heiïg misschien. Er zijn dus wel schaduwen, bedoel ik. Binnen is het 26,5 graden, (en dat is ongeveer 80 graden Fahrenheit, bereken ik met een omrekenprogrammaatje dat ik op internet vind). Buiten weet ik nog niet, mijn thermometer staat nu op de balkonrand.

Na een kwartier: de temperatuur buiten is nu 22,6 graden Celsius (ongeveer 73 graden Fahrenheit). Maar misschien zakt die nog omdat de thermometer er eigenlijk langer moet staan. Of misschien ook was het net wel kouder, omdat de zon nu harder is gaan schijnen. Hoe warm het binnen is, weet ik niet meer. Iets warmer als ik de deur had dichtgehouden, maar omdat hij openstaat, misschien wel iets frisser dan net.

Ik heb de thermometer net binnenzet, en zie dat de temperatuur buiten nu alweer iets hoger is.

En een foto van het weer maken lukt ook niet zo goed.

Benen gluren II

Blijk ik een zeer interessant thema bij de kop te hebben gepakt: tussen benen gluren. Alsof men niet kon wachten tot ik iets aan deze discussie ga bijdragen, zo stond men elkaar op deze blog te verdringen. Alleen al vandaag kwamen hier vijf bezoekers via de zoekwoorden 'benen gluren', 'tussen benen gluren', of 'tussen benen kijken'.

En onlangs vroeg Anoniem of er tussen mijn benen iets te zien was. (Met dank voor zijn intelligente bijdrage en ik zou hem bij dezen willen uitnodigen: kijk zelf even.)

Ik wist niet dat het onderwerp zo leefde, zo leer je nog eens wat. Ik ben blij dat ik een nieuwe doelgroep heb weten aan te spreken; nieuwe lezers die hun unieke invalshoek meenemen naar deze blog. Ik laat me graag door hen inspireren.

'Tussen benen gluren'

Iemand kwam op mijn blog via de zoektermen 'tussen benen gluren'.

Daar zal ik dan iets zinnigs over zeggen.

Eh...

Wacht, ik zoek er eerst een plaatje bij.

Voetbalanalyse

Niet dat ik verstand van voetbal heb, maar als het inderdaad zo is dat Vitesse het hele seizoen louter heeft verloren en dat het nu, in een halvefinalewedstrijd (dat was het toch?) tegen een club die voor het eerst sinds jaren een seizoen uitzonderlijk goed gespeeld heeft en die enorm trots was omdat het kampioenschap nu zo dichtbij kwam, zodat de thuisstad al helemaal in de feeststemming was en vol ballonnen hing en men er in alle buurten de meubels op de stoep had gezet, om na het laatste fluitsignaal een geweldig feest te kunnen bouwen, dat juist op dat moment de Vitessespelers, die het hele seizoen nauwelijks te inspireren waren geweest, nu opeens hun best gingen doen, misschien gewoon voor de gein, want als je kampioen wilt worden, moet je een heel seizoen je best doen, maar bij sommige gelegenheden kun je door even een tandje bij te zetten een hele stad verbouwereerd achterlaten - als het zo zit, ben ik vanaf nu voor Vitesse;

omdat ze gevoel voor humor hebben.

Pakjes van vier

Vandaag werd ik gebeld door een meisje dat zich afvroeg of ze met mevrouw Van den Berghe sprak.

Welja, waarom niet, zei ik.

Ze leverde stroom, of ik wist dat ik veel te veel betaalde?

Ik heb anders nog wel een paar pakjes liggen, zei ik.

Moest zij een pakket opsturen?

Welk formaat, vroeg ik.

Hoe bedoelt u?

Nou, hoe groot zijn ze?

0,1 cent per iets (ben ik vergeten).

Nee, hoeveel centimeter.

Dat begreep ze niet.

Nou: vier centimeter, of vijf, of drie.

Ze begreep me niet, vroeg of ik een ogenblikje had en zette me in de wacht.

Toen heb ik haar ook maar in de wacht gezet.

Grijp uw kans

Rug gaat langzaam beter. Ik kan weer niesen en hoesten zonder eerst in de foetushouding te moeten liggen, om een scherpe pijn te voorkomen. Ik denk zelfs dat ik vandaag de stad haal. (En terug, verlies dat nooit uit het oog.) Maar erg vlot gaat het nog niet. Zojuist ging de bel. Ik stond zo snel mogelijk van mijn stoel op, liep naar beneden, deed open... niemand. Ik liep het pad af: heel de straat leeg.

Als dit belletje trekken was, zou dat voor het eerst zijn, maar even goed. Ik zou tegen alle bejaarde snotjongens en -meisjes willen zeggen: for old times sake, grijp nu jullie kans. Want vandaag ben je met je rollator eerder de hoek om, dan ik bij de deur.

Maar morgen, oh morgen, dan grijp jullie bij de kraag van jullie beige regenjas en geef ik jullie een draai om jullie oren.

En jullie gehoorapparaatje rapen jullie vervolgens zelf maar op.

Herfst op het toilet

Vanochtend, op deze eerste rokjesdag (modern seksisme) zat ik op de wc het toiletpapier te bekijken en opeens wist ik waarom de rollen deze week in de aanbieding waren. Het is herfstpapier. Dan ga ik vanzelf denken aan de marketeer die aanvankelijk een gewéldig idee kreeg: seizoensgebonden billen afvegen. Ik zag voor me hoe hij het onlangs benauwd kreeg op zijn eigen toilet, omdat hij blijkbaar niet had kunnen voorspellen hoeveel papier we precies gebruiken. En nu dreigde hij te blijven zitten met een enorme berg herfstpapier. Door zijn eigen toilet kreeg hij het allemaal niet gespoeld. Kwam hij vervolgens - tot zijn grote opluchting - zelf op het idee om het in de aanbieding kon doen? Of werd hij hierbij geholpen? En hoe zou hij het op de vergadering naar voren hebben gebracht? (Jongens, ik zat vanochtend op het toilet zo'n beetje te denken...)

In ieder geval worden wij op deze lentedag op de wc met onze neus op de herfst gedrukt. Bij wijze van spreken dan.